fa کاهش پیچیدگی محاسباتی شکل‌دهنده پرتو کمینه واریانس در فضا-پرتو آوصوتیّات Hydroacoustics پژوهشي Research روش‌های متداول پرتودیسی (شکل‌دهی پرتوی) فراصدای (اولتراساوند) پزشکی مانند روش تأخیر و حاصل جمع را می‌توان به عنوان روش‌های پردازش علامت (سیگنال) در فضا-عنصر (المان) در نظر گرفت. در فضا-عنصر، داده‌های دریافتی از حسگرها (سنسورها) بعد از اعمال تأخیر و وزن‌دهی مناسب با یکدیگر جمع‌شده و خروجی نهایی آرایه ساخته می‌شود. اندیشه اصلی در شکل‌دهنده‌های فضا-پرتو این است که به جای استفاده از ویژگی‌های مکانی عنصرها در آرایه برای تمایز بین علامت (سیگنال) مورد نظر و علامت‌های تداخل، از ویژگی‌های مجموعه‌ای از پرتو‌های عمود بر هم که در راستاهای متفاوت شکل‌دهی شده‌اند استفاده شود. این کار به معنی نگاشت از فضا-عنصر به فضا-پرتو می‌باشد. میزان محاسبات در فضا-پرتو به دلیل کاهش ابعاد علامت‌ها (سیگنال‌ها) کم می‌شود؛ اگرچه هزینه دیگری برای نگاشت از فضا-عنصر به فضا-پرتو وجود دارد. می‌توان این هزینه را با پیاده‌سازی بر روی هسته‌های اِف‌اِف‌تی کاهش داد. در این مقاله روش پرتودیسی (شکل‌دهی پرتوی) کمینه (مینیمم) واریانس به منظور کاهش پیچیدگی محاسباتی آن به جای فضا-عنصر، در فضا-پرتو پیاده‌سازی شده است و نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که پرتودیسگر (شکل‌دهنده‌ پرتو) کمینه واریانس در فضا-پرتو می‌تواند نتایج مشابهی از نظر تفکیک‌پذیری (رزولوشن) و کاهش اندازه لوب‌های کناری، همانند روش کمینه واریانس در فضا-عنصر بدست آورد. Common medical ultrasound beamformers such as Delay and Sum can be interpreted as element-space methods. In element-space, the received data would be added after applying delays and appropriate weights. The main idea in beam-space beamforming is to use orthogonal beams steered in different directions instead of using spatial statistics of elements in array to distinguish between desired signal and interferences. This means a map from element-space to beam-space. The amount of computation would be reduced because of less signal dimensions, but extra computation is needed to make the map from element-space to beam-space. This additional calculation can be reduced by using FFT. In this paper, minimum variance beamformer is implemented in beam-space instead of element-space to reduce computational complexity. Results show that minimum variance in beam-space can achieve similar resolution and can decrease side lobes as element-space. فضا-پرتو, کمینه واریانس, تصویرگری فراصدای پزشکی, پرتودیسگر (شکل‌دهنده پرتوی) وفقی Beam-space, Minimum variance, Medical ultrasound imaging, Adaptive Beamforming 24 31 http://joasi.ir/browse.php?a_code=A-10-71-2&slc_lang=fa&sid=1 A. Mohades Deilami علی محدث دیلمی 1003194753284600370 1003194753284600370 No B. Mohammadzadeh Asl بابک محمدزاده اصل babakmasl@modares.ac.ir 1003194753284600371 1003194753284600371 Yes